เทศกาลประจำชาติชาวไอร์แลนด์ “วันเซนต์แพทริก”

ชาวไอร์แลนด์อาจจะเป็นชนชาติเล็ก ๆ ที่คนไทยและชาวโลกไม่ค่อยได้รู้จักถึงรายละเอียดของพวกเขาเท่าไหร่นัก โดยเฉพาะประเพณีประจำชาติหรือเทศกาลประจำชาติอย่างเทศกาล เซ็นต์แพทริก เทศกาลนี้เป็นเทศกาลสำคัญที่ชาวไอริชทุกคนถือว่าเป็นเทศกาลที่รวมใจชาวไอริชเข้าไว้ด้วยกัน ไม่ว่าเขาจะกระจัดกระจายอาศัยอยู่ ณ ที่ใดของมุมโลกก็ตาม วันเซ็นต์แพทริกจะถูกจัดขึ้นเป็นประจำทุก ๆ ปีในวันที่ 17 มิถุนายน ซึ่งตรงกับวันเสียชีวิตของนักบุญแพทริก มีสีเขียวเป็นสัญลักษณ์และสีประจำเทศกาล และยังมีสัญลักษณ์อีกอย่างหนึ่งคือ ใบใบแซมร็อกสามแฉก ใบไม้นี้เป็นใบไม้จากต้นแซมร็อกต้นไม้พื้นถิ่นของประเทศไอร์แลนด์ สัญลักษณ์ที่เป็นตัวละครประจำเทศกาลได้แก่ตัว Leprechaun เจ้าตัวนี้จะมีหูยาว แหลมเหมือนกับหูตัวเอลฟ์ อารมณ์เสียตลอดเวลา มีนิสัยเจ้าเล่ห์มากและไว้ใจไม่ได้ เจ้าตัวประหลาดนี้มีอาชีพเสียด้วย คือมันเป็นช่างทำรองเท้าให้กับภูติตัวเล็ก ๆ อีกที ตัวของมันเองก็เล็กสูงเพียง 2 ฟุตเท่านั้น ในงานการเฉลิมฉลองของชาวไอร์แลนด์ในวันนักบุญแพทริกนี้ ชาวไอร์แลนด์จะนิยมรับประทานกะหล่ำและเนื้อเค็มเพื่อเป็นการเลี้ยงฉลอง อาหารสองอย่างนี้เป็นอาหารดั้งเดิมที่ชาวไอร์แลนด์นิยมกินกันมาแต่อดีต เดิมทีเดียวกะหล่ำจะกินกับเบค่อนไม่ใช่กับเนื้อเค็ม แต่มาในช่วงหลังเบค่อนได้ถูกเปลี่ยนเป็นเนื้อเค็มเพราะชาวไอร์แลนด์พลัดถิ่นต้องประหยัดในการกินอยู่ วันเซ็นต์แพทริกเป็นวันหยุดทางราชการของประเทศไอร์แลนด์ ซึ่งไม่ได้มีเฉพาะในประเทศไอร์แลนด์ แต่มีในประเทศอื่น ๆ ที่นับถือศาสนาคริสต์นิการโรมันคาโทลิคทั่ว ๆ ไปด้วย แต่ที่นักบุญผู้นี้มีความสำคัญ เพราะชาวไอร์แลนด์ยกย่องให้เป็นนักบุญคุ้มครองประจำประเทศไอร์แลนด์ และกำหนดวันนี้เป็นวันชาติของไอร์แลนด์ เรียกกันว่า วันแพดดีส์ เดย์ ตามสำนวนชาวไอร์แลนด์ มีขบวนพาเหรดแห่ฉลอง ซึ่งการเดินพาดเหรดเริ่มขึ้นครั้งแรกของงานนี้เมื่อปี ค.ศ. 1761 […]

บทเพลง 100 ปี เชื่อมหัวใจชาวไอริช

ในช่วงกว่า 100 ปี ประวัติแห่งชาติไอร์แลนด์ หรือผู้คนที่ถือกำเนิดบนแผ่นดินไอร์แลนด์ เรียกรวม ๆ กันว่าไอริช ได้มีการอพยพโยกย้ายถิ่นไปยังที่ต่าง ๆ ของโลก แม้ว่าไอร์แลนด์จะอยู่ในทวีปยุโรป แต่ก็เป็นชนกลุ่มน้อยที่มักจะถูกข่มเหงโดยชนชาติรอบด้าน ไม่ต่างอะไรกับความเป็นมาของชนชาติใกล้เคียงเพื่อนบ้านคือสก็อตแลนด์ ชาวไอริชมักจะถูกดูถูกในอดีตจากคนอังกฤษและไม่เว้นแม้แต่ชาวอเมริกัน เพราะอย่าลืมว่าชาวอเมริกันดั้งเดิมก็คือกลุ่มชนชั้นกลางประเภทพ่อค้าชาวอังกฤษ ที่ย้ายมาตั้งรกรากอยู่ในทวีปอเมริกากลางนั่นเอง ชาวไอริชเป็นกลุ่มคนที่ได้ชื่อว่ารักในดนตรีและเสียงเพลง อีกทั้งพวกเขายังมีพรสวรรค์ในด้านดนตรีที่โดดเด่นมาตั้งแต่สมัยบรรพบุรุษ ทว่าเอกลักษณ์ของเพลงพื้นบ้านไอริชกลับเป็นเพลงที่ให้อารมณ์ความรู้สึกเศร้าและเดี่ยวเป็นส่วนใหญ่ หนึ่งในเพลงเหล่านั้นเป็นเพลงที่มีความหมายอย่างมาก กล่าวถึงการพลัดพรากจากบ้านเกิดภูมิลำเนา ชื่อเพลงว่า Danny Boy เพลงนี้เป็นเพลงที่เชื่อมหัวใจของชาวไอริชเข้าไว้ด้วยกัน และมีความเก่าแก่ของอายุเพลงกว่า 100 ปี มาแล้ว ทำนองของเพลงเป็นการนำดนตรีและทำนองเพลงพื้นบ้านไอแลนด์มาแต่งขึ้นใหม่ เพลงนี้ถูกใช้ร้องเมื่อชาวไอริชพลัดถิ่นหวนระลึกถึงบ้านเกิด และนำมาใช้เป็นเพลงในการประกอบพิธีไว้อาลัยแด่ผู้จากไป ท่วงทำนองของเพลงนั้นมีความเศร้าแฝงอยู่ปนกับความซาบซึ้งเข้าไปถึงกลางใจชาวไอริช เนื้อเพลงของเพลงนี้กล่าวถึงเด็กผู้ชายที่ต้องจากบ้านเกิดของเขาไปไกล ความกินใจของเนื้อเพลง Danny boy ทำให้ราชาเพลงร็อคอย่างเอลวิส เพลสลี่เอ่ยปากออกมาว่า เพลงนี้คือเพลงจากการประพันธ์ของนางฟ้าบนสรวงสวรรค์ เพลง Danny Boy นั้นแต่เดิมมีการประพันธ์เนื้อเพลงหลากหลายแต่ที่เป็นเอกลักษณ์คือทำนองของเพลงที่ซาบซึ้งหวานเศร้ากินใจ จนกระทั่ง เฟรด เวเทอลีย์ ทนายคนหนึ่งซึ่งเป็นคนอังกฤษได้นำทำนองของเพลงมาแต่งเป็นเนื้อร้องของตนเอง เพลงจึงได้รับความนิยมและดังแพร่หลาเป็นที่รู้จักและชื่นชอบไปทั่ว ในปี ค.ศ. 1913 เพลงได้โด่งดังขึ้นอีกครั้งเมื่อนำมาสื่อถึงทหารคนหนึ่งซึ่งเป็นเชื้อสายไอริช เสียชีวิตในสงครามโลกครั้งที่ […]